2 Temmuz 2012 Pazartesi

Gece olunca...

Bu da şarkı olsun.
Gece olunca -her gece değil ama- hem gece hem de yalnız olunca bir tuhaf oluyorum. Bazen içime sebepsiz -veya sebebi belirsiz- bir hüzün geliyor oturuyor. Bazen ağlamaklı oluyorum. Genelde düşüncelere dalıyorum pek de farkında olmadan.

Esin demişti ki "Eylem değişince duygular da değişir. Kötü hissettiğin an, o an ne yapıyorsan bırak, başka bir şeyle uğraş. Bir süre sonra ruh halin de değişir." O yüzden düşünmeyi kesip bir şeylerle uğraşırdım ama düşündüğümü fark etmiyorum çoğu zaman... Bazen fark ediyorum, eylem de değiştiriyorum. Oturuyorsam kalkıyorum, yürüyorduysam duruyorum ama düşünmeyi bırakamıyorum. Bıcırık beynim bana çaktırmadan devam ediyor. Böyle olunca ben o boktan ruh halinden kurtulamıyorum.

İşte şimdi de içime bir sıkıntı yerleşti...

"Şarkılarda düşünmek
 Seni bana getirmez kiiiiiiiiiğ" 


Bu sabah Adana'da da yağmur olsun... Çünkü ben yağmuru seviyorum. Böyle damlacıklar pıtır pıtır düşerken balkona çıkıp otururum, Teneke ile uğraşırım. :) Güzel olur, düşüncesi gülümsetti.

Bazen de farklı zamanlarda aynı şeylere farklı tepkiler veriyoruz, biraz tuhaf oluyor. Yani nasıl derseniz anlatamam ama tuhaf oluyor işte.

Tatilde iyiden iyiye yalnız kaldığımdan mıdır nedir, daha çok yazıyorum. Galiba daha çok da düşünüyorum.
(Şimdi şu şarkıya geçtik.) Böyle olunca beynimi sürekli çişe çıkarmak gerekiyor, sonuç da işte burada...

En azından bu yaz köye gitmiyoruz.

Köy demişken, aklıma yine nahoş anılar ve minik kırgınlıklar geldi...
Kelimeyi telaffuz etmek, yazmak dahi ne kadar karartıyor içimi... Oysa orası benim çocukluğumun mekanı. Bazen düşünüyorum da, bir şeyler bu hale gelmeseydi keşke...

İnsanın aklında hep en kötü anılar kalıyor. (Şimdi şu şarkıya geçti. Kendiliğinden çalıyor.) İyi zamanlar çabuk mu tüketiliyor acaba? Normal zamanlar zaten hep etkisiz kalıyor. İşte en belirgin olanlar en kötü olanlar hep... Bu çok kötü değil mi? Yani dönüp geriye baktığınızda belirgin olanların hep nahoş anılar olması size koskoca bir hayatı bomboş geçirmiş izlenimi vermiyor mu? Ve bu yanlış bir izlenimken son anlarınıza yazık etmiş olmayacak mısınız? Veya olmayacak mıyız? Çünkü kendimi bunun dışında bırakamayacak kadar kötümser / karamsar bir insanım.

Ben küçükken bir türlü yatmak istemezdim. Annemler çok uğraşırlardı beni ikna etmek için. "Herkes yattı uyudu" derlerdi, ben de etraftaki evleri gösterirdim,  ışığı yanan evleri. "Bak, kimse uyumamış işte, ben de uyumiycam!" derdim. Annem de "Onlar üniversiteli ablalar, abiler, ders çalışıyorlar. Ondan uyumamışlar." derdi . Ben de inanırdım. (TIK.) Minicik çocuğum, ne bileyim. O zaman üniversiteye gitmeyi kafama koymuştum, yani daha o zamandan üniversite hayalleri kuruyordum sırf gece istediğim kadar oturabileceğim diye :)

Böyle işte...
Başka ne söylesem bilemiyorum. Sabit bir konu yok, gördünüz zaten. Aklıma gelen parça parça anıları / düşünceleri bir araya toplamaya çalışıyorum sadece...

"Baka baka doyamadıııım hem kokladım daa
 Sarhoşluğu geçmedi hâlââ...


 Seni görebildiğim yer rüyalar artıık
 Deli diyorlar bana, ah bu ayrılııık"

Neyse, şarkı bitince yatayım ben -yazıyordum tam, şarkı bitti.
İyi geceler.


(EDİT: Tekrar şöyle bir okudum da, ne kadar dağınık yazmışım... Ne kopuk ve anlamsız olmuş... Ama değiştirmeyeceğim, cümleler devrik anlamlar da kaymış vaziyette kalsın. Böylesi daha iyi...)

4 yorum:

  1. esin doğru sölemiş.
    davranışlar değiştiriyo kararlarımızı, halimizi filan.
    senin zihnin bence durabilemez kiii.
    :)
    en hızlı blogçu seniiii.
    yayınladığın anda bakıyorum bütün yazılarına.
    :)
    geliciim toptan yoruma.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet duramıyor, o yüzden de davranışı değiştirmek düşünceyi değiştiremiyor bazen...

      Sil
  2. üniversiteye başlayınca biraz durulcak sanırım.
    :)

    YanıtlaSil

Bu aralar dinliyorum / aşığım

nasiplenin arkadaşlar :)

926 şarkının sadece 200'ünün gösterilmesi ayıp.

Zevkle Takip Ediyoruz:

Kitapkurtları;

Farklı İklimlerden;