24 Ekim 2016 Pazartesi

shit happens


sanırım kendi küçük sorunlarımla her gün mina'yı darladığım şu günlerde, bu yazıyı kendime ve hepimize bir şeyleri hatırlatmak amacıyla yazıyorum. ya da biraz içimi dökeceğim, gidişatı asla öngöremiyorum.

bu gün cansu'ya ceren'le ve zeynep'le konuştuğumu söyledim -ki o bunu bilmiyordu. o bunu bilmiyordu çünkü bir süre bunu bilmesini istemedim. sonunda onunla konuşmayı ve konuştuklarımızı anlatmayı başardım. sonra zeynep'e mesaj atıp cansu'yla konuştuğumu haber verdim. çünkü hiç kimsenin hiç bir söylediğim şeye inanmayacağına dair sevimsiz bir paranoyaya sahibim bir süredir. çünkü ben "inandığım her şey başıma çökmüş gibi" diyorum, arkadaşlarım, dostlarım "şu adamları takıntı haline getirmeyi bırak" diyor.

yaşamın çok tuhaf bir evresindeyim. belki daha önce bahsetmişimdir, son bir kaç ay içinde çok fazla şey öğrendim. mesela, sadece biyolojik ailemizi değil, manevi ailemizi de seçemiyormuşuz bazen. ali fuat hoca bana "kızım" dedi, ben de ona "siz de benim babam gibisiniz" dedim. bir şeyler oldu, bir şeyler olur: shit happens... sözlerimi geri alamam. geçen gece ona "bir baba seçebilecek olsaydım kendi babam dışında, o kişi siz olurdunuz." dedim. babam onun yaptığı hataları asla yapmaz, benim babam onları yapmaz. hoca da babamın yaptığı hataları asla yapmaz. ne diyebilirim ki, hiçbir şey diyemem. babam dışında bir başka baba seçebilecek olsaydım, ne olursa olsun o, hoca olurmuş...

koray'a ne olursa olsun, hayatta başımıza ne gelirse gelsin, ne zaman ihtiyacı olursa yanında olacağımı söyledim. başımıza çok büyük bir şey gelmedi. yani daha önce beş milyon kez söylediğim gibi beni iki sene peşinde süründürdü ve sonunda da her şeyin yalan olduğunu öğrendim. o noktadan sonra söyledikleri pek bir şey ifade etmedi, ne diyebilirim ki? adamın beni biraz olsun sevdiğine ihtimal vermediğim için artık, yaptığım veya yapacağım herhangi bir şeyin onu incitebileceğini de düşünemedim. benim söyleyebildiklerimi o asla benim için söyleyemedi, bu da bir parantez.

mert'e, "sen arkamda bırakamayacağım tek insansın" demiştim. sonra bunu söylediğim başkaları da oldu. sözcükler adına yanlış seçim, sonradan gördük ki, arkamda bırakamayacağım hiç kimse ama hiç kimse yokmuş. o, arkamda bırakmak istemeyeceğim tek insanmış, o zamanlar. gerçekten de mert'i hiçbir zaman arkamda bırakamadım. onunla ilgili müthiş bir hayal kırıklığı yaşadım, birbirimizin ağzına falan sıçtık ama aramızdaki şey (aşk mıydı artık) her neyse onu dostluğa dönüştürmeyi başardık. şimdi ikimiz de şunu söyleyebiliyoruz: "yıllar sonra sana bir kaldırımda rastlasam, seni görmeden öylece geçip gidemem, sen gidebilir misin?" ikimiz de aynı yanıtı veriyoruz. onu kaç kez dinlediğimi bilmiyorum, onun beni kaç kez dinlemediğini de bilmiyorum. ben onu hiçbir zaman arkamda bırakamadım, ama galiba o da benim için, benim onun için söylediklerimi söyleyemedi. çünkü beni yüz milyon kez bu gerzek salonda, bu gerzek pencerenin önünde bırakıp yatmaya gitti. ben o sıralarda ölmemeye çalışıyordum.

burada kaç isim sayabilirim bilmiyorum. ben onun için şunları yaptım ama karşılığında bunu gördüm diye. bunun muhasebesini yapabiliyor olmamdan bile iğreniyorum. bütün bunların yanında, son birkaç aydır, görüp de görmediklerim, görüp de söylemediklerim, duyup da duymadıklarım vesaireler vesaireler her şey üst üste birikiyor.

o akşam koray'a ender'e sinirlendiğim için mi söylemiştim ender'i sevdiğimi? neyse ki bu sorunun cevabını çok iyi biliyorum. iki sene boyunca bir kere bile yalan söylemediğim bir adamdan böyle bir şeyi saklayıp durmaktan da iğreniyordum. ve belki de haklı olabilirler, görüp görebilecekleri en samimiyetsiz insan benimdir çünkü: shit happens.

hep ciddi bir insan oldum. çocukken de, büyüdükten sonra da. hayatı ciddi ve büyük bir şey olarak gördüm, büyük, ciddi ve büyülü bir şey. ve tüm bu ciddiyetin içinde de, tüm ciddiyetimle oyunlar oynayıp durdum. büyük hayaller, kim için? benim için. gerçekleşip gerçekleşmemesi de önemli değildi, onlara sahip olmak önemliydi. sokaklarda zıplayarak yürümeye çalıştım, metroda şarkı söyledim. bu küçük oyunları bir çocukken oynadım, bir de ergenliğimin bitiminde yeniden başladım. hep bir mevzu vardı, bir kitap okumuş olmak çok büyük bir şeydi, aylarca tek bir kitabı tartıştık. dünyanın dönen dişlilerini gördük, dişlilerin birine çomak sokmayı hayal ettik aylarca, bu büyük bir şeydi. tanrı olmak büyük bir şeydi, tanrı olduğuma birilerini ikna ettim, bu bizim oyunumuzdu. kampta her gün gevrek gevrek sırıtıp "ehehe zoru başarırım, imkansız zaman alır" demek de büyük bir şeydi, ne yapacağım hakkında en ufak bir fikrimin olmadığı bir konuda içimden "aha sıçtık" derken "çözeriz, hallederiz yaa o iş bende" demek de. o da bir oyundu. oyunların en güzel yanı, bir oyunu yeterince uzun süre götürürseniz ve birilerini de buna dahil edebilirseniz onu gerçek kılabilmenizdi. benim oyunlarım hiçbir zaman birilerinin arkasından iş çevirmek adına olmamıştı, birilerinden intikam almak adına olmamıştı. geçmiş zaman kullanıyorum.

eskiden bir oyunum daha vardı: en uygunsuz olanı, en uygunsuz zamanda söylemek. söylenmemesi gerekeni, gizli kalması gerekeni insanların yüzüne vurmak. ne olursa olsun. mayıstan beri o oyunu oynayamıyorum. mayıstan beri o oyunu oynayamıyorum ve her geçen gün, ciddiyetle, biraz daha kirlendiğimi düşünüyorum.

bunca oyunu tek başına oynamak bazen çok sıkıcı oluyor. ben belki de beş yaşımdan beri oyun arkadaşımı arıyorum. ve aslında bu da bir oyundu. "bir gün onu bulacağım" oyunu. 22 yaşındayım ve oyunlarıma sahip çıkmakta zorlanıyorum. çok zorlanıyorum. oysa ben onları gerçek kılmıştım. bazıları öyle uzun sürmüştü ki, tek başıma oynuyor olmama rağmen gerçek kılmıştım.

ama şimdi istemeye istemeye, dilimin ucuyla da olsa şöyle diyorum, hayat, benim bildiğim gibi bir şey değilmiş. doğuyoruz, yaşıyoruz ve hiçbir şeyin ama hiçbir şeyin nedeni yok. hiçbir şey düşünmeye gerek yok, bir şeyler olur, bir şeyler yaşanır, bir şeyler söylenir ve hayat devam eder. çünkü onlar gerçek değil ya da hiçbir zaman büyütülmüş oyunlar olamayacak kadar gerçek ve hiç birinin değeri yok. çünkü kimse onları ciddiye almadı.

bu zamana dek söylediğim hiçbir şeyi kimse ciddiye almadı.
benim oyunlarım, hiçbir zaman gerçek kılınmadı.

kim olduğum hakkında en ufak fikrim yok, bir kez daha. dışarıdan geçen birine ya da anneme, ya da en iyi arkadaşıma falan nasıl göründüğüm hakkında en ufak fikrim yok. o kadar fikrim yok ki, sanki artık bir cismim de yok.

bir arkadaşıma şöyle söyledim, kendim de inanmak isteyerek: "yaşamak direnmektir tatlı kız, evrene bile."

şimdi bunları karala bakalım balık, hepsinin üstünü çiz. kendine sorma artık, "ne var bakalım elinde, dövüş mü, yenilgi mi, bir bulut parçası mı?" diye. o en eski oyundu çünkü, ben yenildim demediğim sürece, beni hiç kimse ve hiçbir şey yenemez.

işte şimdi sıla'nın sesini kulaklarımda duyuyorum: "bir yol ayrımında, bir seçim yapman gerekecek balık" demişti. "öyle bir yol ayrımı olacak ki, belki ender'i öpecekken dönüp gitmen gerekecek. o zaman neyi seçeceksin? o zaman neye dönüşmeyi seçeceksin?"

yok heyecanlanmayın glkdjflgd ender'le öpüşmek üzere falan değiliz çocuklar, öyle bir şey asla olmayacak. ama işte şimdi, dediğim gibi, sıla'nın sesini kulaklarımda duyuyorum... bunca zaman karşı çıktığın, insanların "gerçek hayat böyle bir şey" dediği şeyle senin wonderland'in karşı karşıya. hadi bakalım, ne yapacağız şimdi?

şimdi, şimdi her zaman çantamızı toparlayıp gitmek mümkün.
şimdi yeni oyunlar oynayacağız. şimdi otostopta bizi almayan arabalara kara büyü yapıp tarot falı bakacağız. şimdi tılsımlı kolyemizi evde unutunca bir musibete uğrayacağımıza inanacağız, kendimizi oyalayacak bir şeyler bulacağız.
şimdi en önemlisi, en temel ve en büyük oyun, eski oyunlarımızı da, yenileriyle birlikte gerçek kılmak olacak. çünkü biz bu dünyadan değiliz ve bu insanlar bizi anlayamaz.
çünkü biz kafayı kıralı çok oluyor, göze alamayacağımız hiçbir bok yok ve hayat, biz muhteşemdir, koskocamandır, çok ciddidir ve aynı zamanda koca bir oyundur diyorsak, öyledir.

3 yorum:

  1. of cessie yaaa lisede kalsaydın sen yaaa değil mi, büyükmek hoş değil işte, üzme canını bir de kimse hayatı anlamıyor herkes anlıyormuş rolünde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Lise yıllarımı çok özlüyorum. Dünya başımıza yıkılmış gibi gezerdik, sorduğumuz sorular geçen beş sene içinde hiç değişmedi, bir cevap bulmaya hala çalışıyoruz. Lisede kalsaydım, hım... Lisede kalmak istemezdim Deep. Bir sürü insan tanıdım, bir sürü şey öğrendim. Ne kadar kapalı ve mutsuz bir hayatım olduğunu geriye dönüp bakınca görebiliyorum ben. Bütün bunlar yaşamamız gereken süreçler, bazılarımız çok dağılmadan göğüs geriyor, bazılarımız biraz sıçıp batırıyor, sonunda da neye dönüşeceksek ona dönüşüyoruz. Ben seviyorum hayatı, kendimi de tüm bu çıkmazlarla hatalarla falan kabul etmeye çalışıyorum. Kendimden iyi bir şeyler çıkarabilirsem çok mutlu olurum, gerisi de mühim değil. Buna katkı sağladığını düşündüğüm hemen hiç kimseye de pek kızamıyorum, herkeslerin canı sağolsun valla.

      Sil

Bu aralar dinliyorum / aşığım

nasiplenin arkadaşlar :)

926 şarkının sadece 200'ünün gösterilmesi ayıp.

Zevkle Takip Ediyoruz:

  • YARIM HAYAT - Dünya hayatı kısa bakarsın Rabbim beni yanına alır bazen diyorum Rabbim beni yanına al. Hayat kısa biz kimseyi kırmamaya çalıştıkca biz kırılıyoruz ve şu...
    9 saat önce
  • Denemeler - 7 - -I- Beni var eden ya da başka bir deyişle varlığımın tozlu sayfalarının arasında gezinirken, harcadığım zamanımı anlamlandıran tüm kelimelerin; tozlu kı...
    12 saat önce
  • Röportaj: The Radio Dept. - 1995’te kurulan İsveçli shoegaze, dream pop grubu The Radio Dept. ismini bir benzin istasyonundan aldı. Politik duruşlarıyla tanınan, Pet Shop Boys esint...
    1 gün önce
  • KOKULAR* - Öğleden sonra boyamı ve kitabımı yanıma alıp kuaföre doğru yola koyuldum. Onlarca kere yazdım, bir kere daha yazacağım, bu kadar çabuk uzayan saçlarımdan d...
    1 gün önce
  • fakat müzeyyen bu derin bir uyku. - hellö okuyucu! sana şu an iki haftadır kesintisiz dört saat uyumuşluğu olmayan beyazı yerini kan kırmızıya terketmiş gözlerimle bakıyorum. hayır, bi hayl...
    1 gün önce
  • Roskilde, Danimarka - Müzikle biraz ilgiliyseniz Roskilde adını muhtemelen daha önce çok kez duydunuz. Roskilde diye internette arasanız 50 bin nüfuslu şehrin kendisinden ziyade...
    2 gün önce
  • Yok - Yazamıyorum dostlar, yazıp yazıp siliyorum. Bana ne oldu böyle bilmiyorum. Aslında çok sinirliyim, aynı zamanda da değilim. İki şehrin hikayesi gibi bir öy...
    3 gün önce
  • Tarla Kuşları - *"Konuşmak yalan söylemektir."* William Burroughs'a atfedilir ifade. Kim söylemiştir inanın ilginemiyorum. Fakat sözün doğruluğu önemli. Sözcükler hiçbir z...
    6 gün önce
  • Bu da geçer, alışmalısın alışmalısın Vişne - Günler yine birbirinden habersiz geçip giderken yine hiçbir şeye yetişememenin verdiği telaşla sürekli bir yerlere koşuşturuyorum. Şu sıralar hayatımın ar...
    1 hafta önce
  • sefiller - *victor hugo* akıllı insan azla yetinerek yaşar. şatafatlı hayattan hoşlanmam. sırmalı, işlemeli elbiseler giymedim hiçbir zaman. kötü şekillenmiş ruhlara ...
    1 hafta önce
  • Senin Sevdiğin mi, Seni Seven mi? - "Spotim ne zamandır platonik aşık olmuyor?" diyen biri oldu mu içinizde? Olduysa şunu söyleyeyim tam bir aydır platonik aşıktım. Ama ne oldu? Şimdi içimde...
    1 hafta önce
  • Hayır Canım Ne Domol'ü? - Birbirimize ağrıyan yerlerimizden bahsetme yaşına geldik. Şikayeti olanımız dev bir "AOOOAAAA HEMEN YARIN DOKTORA GİDİYORUZ!" korosuyla karşılanıyor, koroy...
    1 hafta önce
  • - odanın kapısını yumruklamak, duvarlara elime ne geçerse fırlatmak istiyorum. sonrasında belki camdan atlarım. evim dördüncü katta, sürtüklerin meskeni bir ...
    3 hafta önce
  • - "İyi düşünürseniz iyi olur." Peki ya kötü düşünürsem? "Kötüyü çağırmayın." Ya istemeden çağırırsam? İyi düşünmeye çalışırken, kovmaya uğraştığım kötü düşünce...
    3 hafta önce
  • Apartman Sohbetleri ve Bir Mim - İş yoğunluğumdan üzerine düşünüp yazamadım. Hepiniz yaptınız, sincice arkadan okudum, çok eğlendim. Ben de bir yolunu bulup, blogspot ahalisi ve özellikl...
    4 hafta önce
  • Bu bir dönüş yazısı diil - Buralar ciddi anlamda issizlasti. Bu bir donus yazisi degil cunku hala bilgisayarimi yaptirmadim. Bu kisa yaziyi da telefonumdan yaziyorum. Ingilizce kilav...
    5 hafta önce
  • Şarkı boyunca gözünü kapat dedi çekik gözlü kadın. - ... https://www.youtube.com/watch?v=ZKuF5ElELgU . bir lunaparkın ortasındayım, hiçbir şey dönmüyor. . yeşil bir bahçede kurumuş bir saksı çiçeği gibiyim, izl...
    5 hafta önce
  • zeytinyağı ve zamanlama hatası - Zeytinyağına ekmek banıyorum. Neşeli müziklere neden acıklı sözler yazıyorlar bilmem. Aylardır gidip geldiğim yol üzerinde güvercinlerin yayıldığı bir arazi...
    1 ay önce
  • 08 - geçmiş ne acayip bir şey. eski fotoğraflara bakarken zaman hiç geçmemiş gibi hissediyorum. bir kaç gün önce oldukça sarhoşken yazdıklarım nerede bulamıyorum ...
    2 ay önce
  • #17 çelınc / soru:17 - soru on yedi diyor ki: 2017'de olmasını çok istediğin bir şey. çelıncı başlatırken, soruları seçerken falan cevapları hakkında pek fikrim yoktu aslında. ç...
    2 ay önce
  • Ocak'17 - Buraya çok nadir uğrar oldum. Takip ettiğim blogların yayınlarını bile açıp okuyamıyorum. En azından blogum boş kalmamış olur diyerek meydan okumaya katıl...
    2 ay önce
  • YOLO Dünyası için Geri Sayım Başladı! - [image: haydar-colakoglu-yolo-uygulama] *Ulaşımda En Pratik Yol O! sloganı ile yola çıkan ve Uber’in karşılaştığı en güçlü rakip olan girişim YOLO için ger...
    4 ay önce
  • Taşra ve Vampirler - Köy yaşamı ne güzeldir değil mi? Yeşillikler içinde, sessiz sakin, herkes birbirini tanır, birbirine destek olur... YANLIŞ! Köy yaşamında sükunet, roll...
    7 ay önce
  • Elveda Ayın Aydınlık Yüzü - Evet, blogumu taşıyorum. Altı yıldır yüzlerce anı, duygu ve düşüncemi aktardığım bloğum artık Önüm Arkam Kitap ismiyle yoluna devam edecek. Sadece isim ...
    7 ay önce
  • sen en güzel tutkuydun şimdi de en güzel vedasın - Ben bu bloga veda etmiştim biliyorum ama hikayesini hep burada anlattığım adamla sonumuzu anlatmadan gitmek istemedim.Okuyun bunu çünkü sanırım ilk defa...
    7 ay önce
  • Film: Eagle vs Shark - *-Eagle vs Shark-* *Dir: Taika Waititi* *-2007-* Eagle vs Shark, toplum tarafından dışlanmış, asosyal diyebileceğimiz iki karakterin birbirleriyle tanışmas...
    11 ay önce
  • BOWIE ŞARKILARIYLA EFSANELEŞEN FİLM SAHNELERİ - "We can be Heroes, just for one day" sözleriyle aklıma kazınan ve yapılmaya çalışılanın aksine ölümüyle değil, yaşadığı zaman yaptıklarıyla efsane olan ...
    1 yıl önce
  • ♥ ♥ ♥ - Bu günün şarkısı Şebnem'den "hoşçakal" olsun... Daha yaşanacak ve yazılacak çok şey var. Ama bundan sonrası kendime kadar... Bugüne kadar yaptığınız tüm güz...
    1 yıl önce
  • affet beni nolaaarr - kocaman sevgiler kucak dolusu öpücükler benim canım canım canım arkadaşlarım; öncelikle, ben samsunda kyk da kalıyorum ve bu yurt yeni yapıldı o yüzden int...
    1 yıl önce
  • ups & downs - *Ocağı ve şubatın ilk haftasını dışarıya -neredeyse- kapalı olarak geçirdim.* Bu durum yine çaktırmadan "kafa" oluşturmuş bende. Dışarıya çıkıncı fark ett...
    1 yıl önce
  • something in the way - taşınıyorum-uz. annemle. buraya iki aydan uzun süredir uğramadım ve şu an konuşabileceğim başka bir yer yok gibi. (*17 Ocak 2016 - 02:36*) cevap beklemiyo...
    1 yıl önce
  • Romantik Komedi - Bu aralar romantik komedi filmlerine taktım. Hepsine bayılıyorum! Bu filmleri izlemek insana mutluluk veriyor. Fazlasıyla eğlendiriyor. Ve farkettim ki izl...
    5 yıl önce

Kitapkurtları;

Farklı İklimlerden;