6 Mart 2017 Pazartesi

apartmanlı şalanj 13,14,15,16 ve haydi 17'de olsun

On üçüncü soru, asla cesaret edemeyeceğim bir şey... Şarkı geldi aklıma cesaret diyince, yapıştırdım. Şimdi düşünüyorum, asla cesaret edemeyeceğim bir şey var mı bilmiyorum... Tek başıma otostopa çıkmaya cesaret edemiyorum mesela ama asla cesaret edemeyeceğim bir şey değil. Ne bileyim, insanlara (özellikle romantik ilişkilerde) güvenmeye ve onları sevdiğimi falan söylemeye cesaretim olamayabiliyor ama bu da asla cesaret edemediğim bir şey değil, sonradan cesaret edebiliyorum çünkü. Bilmiyorum, asla cesaret edemeyeceğim bir şey gelmedi aklıma, yamaç paraşütü yapmaya falan asla cesaret edemem belki, ama belki. O da çok kesin değil.

On dördüncü soru, en sevdiğim fiziksel acı... Çok riskli bir soru değil mi sizce de benim için fgkjdskjgd yok sakin olun kendimi kesmekten inanılmaz haz alıyorum falan demeyeceğim, almıyorum da zaten. Oramı buramı deldirmekten duyduğum haz olabilir herhalde, canım sıkıldıkça bir yerlerimi deldiriyorum zaten. Çok saçma bir şekilde, çok kısa süren dağcılık eğitimim süresinde çektiğim acıdan da keyif almıştım. Daha doğrusu keyif almışım, ben de çok sonradan fark ettim. O donan parmaklar, ağrıyan bacaklar, titremekten uyuyamamalar falan güzelmiş gayet.

On beşinci soru, almış olduğum en saçma teklif... Ay bilemiyorum pek teklif alan bir insan değilim. Aldığım en saçma teklifler çeşitli şekillerde tezahür eden sanal seks teklifleri olabilir galiba. Çünkü sanal seks bütünüyle kendimi rahatsız hissettiğim ve keyif almadığım bir şey ve mesafelere karşı koyarak ilişki yürütmeye çalışan çiftleri düşündüğümde belki bir nebze olsun anlayabilsem de dalyan gibi oğlanların sanal seks tekliflerine anlam veremiyorum. Sanal seks diyip geçmemek lazım, benim gözlediğim kadarı ile bunun türlü çeşitli yolları var: kamera seksi, tele seks, snap seks, sadece yazarak seks? Bir keresinde oğlanın birine sormuştum mesela, neden demiştim sanal seks? Neden bilgisayarın başından kalkıp kendine gerçek seks yapabileceğin bir kadın bulmuyorsun veya neden porno sektöründen faydalanmıyorsun diye. Çok felsefi bir temeli yoktu oğlanın, kız bulmaya harcayacak enerjisi yokmuş ve karşındakinden bir reaksiyon aldığında daha keyifli oluyormuş. Yargılamak da istemiyorum, bana saçma geliyor.

On altıncı soru, kendini çok değerli hissettiğin bir an var mı? Olmayabilir öyle bir an. "Yaşamım kendimi değersiz hissetmek üzerine yükseliyor" falan diyesim geliyor bazen ama bu yanıtı da samimiyetsiz, gerçeklikten uzak ve lüzumsuz yere dramatik buluyorum. Çünkü öyle de değil. İnsanların beni çok çok çok mutlu eden davranışları olabiliyor, tam tersi de söz konusu olabiliyor ama temelde kendi değerimi bunlarla ölçmüyorum galiba. Genel olarak kendimi değerli hissettiğim veya değersiz hissettiğim zamanlar mevcut, hepsi kendi değer yargılarım üzerinden şekilleniyor. Mesela evde hiçbir şey yapmadan oturduğum zamanlarda kendimi değersiz hissediyorum, bir üretim yok çünkü. Değerli bir şey koymuyorum ortaya. Kampta çalışırken kendimi değerli hissediyorum, öyle aşırı değerli değil, herkes kadar değerli. Çünkü az veya çok bir iş yaptığımı, bir şeyin parçası olduğumu hissediyorum. Bu mevzu böyle.

On yedinci soru, annemden ve babamdan ne öğrendim? Annemin çok klasik bir lafı vardır benimle alakalı, beni eleştirenlere de övenlere de aynı şeyi söyler: "Biz Cessie'ye hiçbir şey öğretemedik, ne öğrendiyse kendi kendine öğrendi. Bizi biraz olsun dinlemiş olsaydı böyle bir insan olmazdı." Ben de doğru söylüyor valla diye düşünüyordum ama çok sonradan idrak ettim, öyle değilmiş.

Kendi ailem olmayan çeşitli aileler beni (evet tuhaf da bulabilseler de) genel olarak severler ve çok saygılı bulurlar. Bunun çok basit nedenleri var, işte içeriye biri girince ayağa kalkarım. Arkadaşlarla oturduğumuz bir ortamda bile, yorgunluktan veya depresyondan ölmüyorsam bir arkadaşım gelince ayağa kalkarım. Misafirliklerde insanlara yardım ederim, özellikle kendimden büyük biri ise karşımdaki. En azından yardım teklif ederim. Çok samimi olmadığım insanların evinde -bunlar bazen kendi arkadaşlarım bile olabiliyor- çok fazla yayılamam, serilemem, yatamam. Genel bir saygı ifadesi olarak algılıyor insanlar böyle şeyleri, bu diken üstünde'liği annemin mütemadiyen pörtleyen gözleri sonucunda elde ettim. Refleks olarak böyle gelişiyor, refleks olarak ayağa kalkıyorum, refleks olarak yardım teklif ediyorum vesaire.

Dürüstlük konusunda muazzam bir takıntım var. Hani bu öyle bir şey ki, "yalan söylememeliyim" den öte. Yalan söylemem kolay kolay, yalan söylemeyi beceremem değil, gerçekten becerebildiğim halde söylemem. Onun dışında "yanlış anlaşılmalara sebebiyet verebilecek sessizlikler" veya bazen "gerçekleri saklamak" da benim için yalan tanımı içine girer. Kendime yalan söylememe konusunda da aynı takıntıya sahibim, ama insanız. Kendimi de kandırmıyorsam, çok yüksek ihtimalle karşımdaki insanı da kandırmıyorumdur herhangi bir konuda. Bu net bir şekilde babamın aynı takıntıya sahip olmasından kaynaklanıyor. Adamın başına gelmiş, gelebilecek en büyük felaket muhtemelen benim. İşte bu dağlı bayırlı maceralar, insanların evini basmalar, orada burada kalmalar, taksici tacizleri, alkol-sigara tüketimi falan hep babam tarafından bilinen şeyler. Ben anneme anlatıyorum, o babama anlatıyor. Karşılıklı olarak bu konuları konuşmama üzerine anlaşmış gibiyiz, babam bildiğini bildiğimi biliyor, ben babamın bildiğini biliyorum ama enteresan bir şekilde hiç karışmıyor adam hayatıma. Anneme de hiçbir yorumda bulunmuyormuş.

Bunlar muhtemelen çeşitli korkular üzerinden temellenen alışkanlıklar aslında, mesela benim dürüstlüğümün altında, çocukluğuma bakarsak babamı kaybetme korkusu yatıyor olabilir, çıkış noktası budur yani. Sonra kemikleşip kalmıştır. Babamın baş edemediği tek şey bu çünkü, benim de öyle. Güvenimiz kırılınca bir daha asla güvenemiyoruz, yani gerçekten, istesek de yapamıyoruz.

Babamdan çok net bir şekilde öğrendiğim bir şey daha var, o da "iki yüzlü olma!" düsturu. Çok net bir şekilde şunu derdi adam bana kendimi bildim bileli "birinin yüzüne söyleyemeyeceğin bir şeyi arkasından söyleme!" Ama babam söz konusu olunca bu mevzu "gelse yüzüne de söylerim diyerek arkasından atıp tutmak" şeklinde ilerlemiyor. Babam birinin arkasından söylediğim bir şeyi, yüzüne de söyletirdi gerçekten. Tutup o kişinin yanında "sen geçen gün bu kız için böyle demiyor muydun" diye çat diye sorarak bana çeşitli çocukluk travmaları yaşattı. Babam için bu durum daha çok şöyle nitelenmeli aslında (kendisi öyle ifade etmese de): "önce yüzüne söyle, sonra istersen arkasından da söyleyebilirsin. ama yüzüne söylemediysen arkasından da söyleme. ama arkasından söylemek zaten kötü bir şey, sen en iyisi yüzüne söyle, sonra arkasından hiçbir şey söyleme."  Olayı bu adamın fkdjskfd. Bu da babam için, kendi dürüstlük tanımı içerisine giren bir detay muhtemelen. Bende de çok kemikleşmiş bir şey, durduk yere insanlara gidip "geçen gün senin hakkında böyle böyle atıp tuttum haberin olsun" falan diyebiliyorum fjshdjkfds.

Babamın çok net bir kuralı daha vardır: "yapamayacağın şeyi söyleme." Hayatım bu düstürlar üzerine şekilleniyor gerçekten. Babam için çok keskin ve basit her şey. Benim kafam da çoğu zaman böyle çalışıyor. Bir babam değilim tabii ama olsun. Babamın dünyasında, yapılamama ihtimali olan bir konuda söz verilmez "bakarız" denir. Babamın dünyasında bir konuda söz verilmişse ne olursa olsun yerine getirilmelidir, getirilemiyorsa bunun özrü dilenmelidir, yetmez, acısı da çekilmelidir. Onun dışında, boş tehditten nefret eder. Adamın iyi ki silahı falan yok gerçekten çünkü korkutmak için değil öldürmek için kullanırdı kesin. Babamdan korkuyorlar o yüzden, benden de korkuyorlar. Blöf yapıyor bile olsam ciddiye alnıyor çünkü blöf olmayadabilir. Ben bile blöf yapıyorum dediğim bir şeyi gerçekten yaparken bulabiliyorum kendimi (bkz.perdeyi yaktım).

Bunun dışında, babam acımasızdır. Duygu sömürüsünden nefret eder, hiç de tav olmaz, tek istisnası benim. Bana kıyamıyor. Kendi doğruları olan insanları sever. Kendisininkilerle çatışan doğruları olan insanlardan nefret ettiği de olur ama bu her zaman bir saygı duyuş etrafında şekillenir. Aynen, babamdan.

En önemli muhabbet saygı. Bu çok üzerinde durduğu bir şeydir. Benim "saygı duyma / gösterme" tarzım babamınkinden farklıdır ama aynı kurallar üzerinden yükselir ve çok katıdır. "Büyüğüne itaat edeceksin!" babam için bir kuraldır ve saygı ölçütüdür ama teoride böyledir, pratikte değil. Babam dürüstlüğe daha çok saygı duyar, karşısına geçip çemkirmemi, susup arkasından iş çevirmeme tercih eder.

Babamın olayı şudur: bir adama saygı duyuyorsan, onun saygı duyduklarına ve değer yargılarına da saygı duyarsın. Net. Mesela şöyle işler, babama bir fikir ayrılığı, bir çatışma sebebiyle isteyerek veya farkında olmadan saygısızlık edebilirim ve bu affedilir. Ama babamın misafirine saygısızlık edemem, bu affedilmez. Bende de aynı şekilde katı bir kuraldır bu. Eve getirdiğim, bir yere davet ettiğim bir misafire ne Ebru ne Mert asla saygısızlık etmez, sessizce katlanırlar. Bunu direkt şahsıma yapılan bir hakaret gibi algılarım. Aynı şekilde, hiç istemediğim halde bir buluşmaya dahil edilen üçüncü, beşinci kişilere hislerimi asla yansıtmam. Bunu ancak Ebru anlayabiliyor, karşımdaki adamla gülerek sohbet ediyor bile olsam hangi noktada tahammülüm azalıyor, ne zaman basıp gideceğim, ne zaman çemkirmem söz konusu olabilir gözümden anlıyor gerçekten ve çeşitli telkinlerde bulunuyor. Yoksa ben babam kadar katı bir idealizme sahip olamayacağım galiba kjdfsfds.

Saygı hadisesinin başka boyutları da var, ben bazen çok başarılı olamıyorum pratikte ama teoride, insanları yapmak istemedikleri bir şeye asla zorlamamak bunun ayaklarından biri, babamda öyledir. Ne bileyim düşündükçe Hammurabi kuralları gibi Galip Eren kuralları sıralanabilir buraya, Uğur Bey'in spirütalizme kaydığını düşündüğü idealizmimde falan da (gerçi o kadar katı bir idealizm söz konusu değil benim için galiba artık) yine babamın payı vardır.

Babam öğretmen değildir, babam konuşmaz, yapar. Yani şunları konuşarak anlatmamıştır adam bana, herhangi bir derinliği olan herhangi bir konuşma gerçekleştirmemiş olabiliriz. Onun yaşama bakışı genel olarak böyle, adam böyle düşünmüyor, böyle yaşıyor. Üzerine çok düşünmeden yaşıyor. Sert, katı, bazı konularda ciddi anlamda cahil ama en azından duruşu net. İyi adam, fena değil.

Ve son olarak, mücadele etmek, bir şeylerle ne kadar mücadele edebiliyorum tartışılır ama ne kadar öğrendiysem babamdan öğrendim. Babamla mücadele ederek öğrendim. O evimizde çıkan savaşlar, yediğim dayaklar, iki tarafın da direncinin asla kırılmaması ve benim hiçbir zaman kaybetmiş hissetmemem falan hayatla mücadele konusunda da biraz özgüven kazandırıyor galiba. (Tabii benim çelişkilerim, handikaplarım çoktur. Eve kapanıp her şeyden kaçtığım da olur, yani herhangi bir tür mücadeleden kaçtığım olur. Ama başlandıysa bir kere, sonu getirilir, bu da babamla savaşırken öğrendiğim bir şey dediğim gibi.)

Annemden öğrendiğim en temel şey, nasıl bir anne olmamam gerektiği. Bir de duygusal şiddetin, fiziksel şiddetten daha yıkıcı, daha acımasız, daha iğrenç bir şey olduğu. Net.

Dün Mert bana kulaklık aldı, eski bir şarkıyı yad ettik, bırakayım buraya.

Sağdan soldan konuşuyorduk "sen gerçekten şeytanın göz yaşlarını içen çocuksun Cessie" dedi. "Şarkıyı ilk dinlediğimde benden ev mev olmayacağını anlamıştım zaten ben" dedim ben de. Böyle.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu aralar dinliyorum / aşığım

nasiplenin arkadaşlar :)

926 şarkının sadece 200'ünün gösterilmesi ayıp.

Zevkle Takip Ediyoruz:

  • YARIM HAYAT - Dünya hayatı kısa bakarsın Rabbim beni yanına alır bazen diyorum Rabbim beni yanına al. Hayat kısa biz kimseyi kırmamaya çalıştıkca biz kırılıyoruz ve şu...
    9 saat önce
  • Denemeler - 7 - -I- Beni var eden ya da başka bir deyişle varlığımın tozlu sayfalarının arasında gezinirken, harcadığım zamanımı anlamlandıran tüm kelimelerin; tozlu kı...
    12 saat önce
  • Röportaj: The Radio Dept. - 1995’te kurulan İsveçli shoegaze, dream pop grubu The Radio Dept. ismini bir benzin istasyonundan aldı. Politik duruşlarıyla tanınan, Pet Shop Boys esint...
    1 gün önce
  • KOKULAR* - Öğleden sonra boyamı ve kitabımı yanıma alıp kuaföre doğru yola koyuldum. Onlarca kere yazdım, bir kere daha yazacağım, bu kadar çabuk uzayan saçlarımdan d...
    1 gün önce
  • fakat müzeyyen bu derin bir uyku. - hellö okuyucu! sana şu an iki haftadır kesintisiz dört saat uyumuşluğu olmayan beyazı yerini kan kırmızıya terketmiş gözlerimle bakıyorum. hayır, bi hayl...
    1 gün önce
  • Roskilde, Danimarka - Müzikle biraz ilgiliyseniz Roskilde adını muhtemelen daha önce çok kez duydunuz. Roskilde diye internette arasanız 50 bin nüfuslu şehrin kendisinden ziyade...
    2 gün önce
  • Yok - Yazamıyorum dostlar, yazıp yazıp siliyorum. Bana ne oldu böyle bilmiyorum. Aslında çok sinirliyim, aynı zamanda da değilim. İki şehrin hikayesi gibi bir öy...
    3 gün önce
  • Tarla Kuşları - *"Konuşmak yalan söylemektir."* William Burroughs'a atfedilir ifade. Kim söylemiştir inanın ilginemiyorum. Fakat sözün doğruluğu önemli. Sözcükler hiçbir z...
    6 gün önce
  • Bu da geçer, alışmalısın alışmalısın Vişne - Günler yine birbirinden habersiz geçip giderken yine hiçbir şeye yetişememenin verdiği telaşla sürekli bir yerlere koşuşturuyorum. Şu sıralar hayatımın ar...
    1 hafta önce
  • sefiller - *victor hugo* akıllı insan azla yetinerek yaşar. şatafatlı hayattan hoşlanmam. sırmalı, işlemeli elbiseler giymedim hiçbir zaman. kötü şekillenmiş ruhlara ...
    1 hafta önce
  • Senin Sevdiğin mi, Seni Seven mi? - "Spotim ne zamandır platonik aşık olmuyor?" diyen biri oldu mu içinizde? Olduysa şunu söyleyeyim tam bir aydır platonik aşıktım. Ama ne oldu? Şimdi içimde...
    1 hafta önce
  • Hayır Canım Ne Domol'ü? - Birbirimize ağrıyan yerlerimizden bahsetme yaşına geldik. Şikayeti olanımız dev bir "AOOOAAAA HEMEN YARIN DOKTORA GİDİYORUZ!" korosuyla karşılanıyor, koroy...
    1 hafta önce
  • - odanın kapısını yumruklamak, duvarlara elime ne geçerse fırlatmak istiyorum. sonrasında belki camdan atlarım. evim dördüncü katta, sürtüklerin meskeni bir ...
    3 hafta önce
  • - "İyi düşünürseniz iyi olur." Peki ya kötü düşünürsem? "Kötüyü çağırmayın." Ya istemeden çağırırsam? İyi düşünmeye çalışırken, kovmaya uğraştığım kötü düşünce...
    3 hafta önce
  • Apartman Sohbetleri ve Bir Mim - İş yoğunluğumdan üzerine düşünüp yazamadım. Hepiniz yaptınız, sincice arkadan okudum, çok eğlendim. Ben de bir yolunu bulup, blogspot ahalisi ve özellikl...
    4 hafta önce
  • Bu bir dönüş yazısı diil - Buralar ciddi anlamda issizlasti. Bu bir donus yazisi degil cunku hala bilgisayarimi yaptirmadim. Bu kisa yaziyi da telefonumdan yaziyorum. Ingilizce kilav...
    5 hafta önce
  • Şarkı boyunca gözünü kapat dedi çekik gözlü kadın. - ... https://www.youtube.com/watch?v=ZKuF5ElELgU . bir lunaparkın ortasındayım, hiçbir şey dönmüyor. . yeşil bir bahçede kurumuş bir saksı çiçeği gibiyim, izl...
    5 hafta önce
  • zeytinyağı ve zamanlama hatası - Zeytinyağına ekmek banıyorum. Neşeli müziklere neden acıklı sözler yazıyorlar bilmem. Aylardır gidip geldiğim yol üzerinde güvercinlerin yayıldığı bir arazi...
    1 ay önce
  • 08 - geçmiş ne acayip bir şey. eski fotoğraflara bakarken zaman hiç geçmemiş gibi hissediyorum. bir kaç gün önce oldukça sarhoşken yazdıklarım nerede bulamıyorum ...
    2 ay önce
  • #17 çelınc / soru:17 - soru on yedi diyor ki: 2017'de olmasını çok istediğin bir şey. çelıncı başlatırken, soruları seçerken falan cevapları hakkında pek fikrim yoktu aslında. ç...
    2 ay önce
  • Ocak'17 - Buraya çok nadir uğrar oldum. Takip ettiğim blogların yayınlarını bile açıp okuyamıyorum. En azından blogum boş kalmamış olur diyerek meydan okumaya katıl...
    2 ay önce
  • YOLO Dünyası için Geri Sayım Başladı! - [image: haydar-colakoglu-yolo-uygulama] *Ulaşımda En Pratik Yol O! sloganı ile yola çıkan ve Uber’in karşılaştığı en güçlü rakip olan girişim YOLO için ger...
    4 ay önce
  • Taşra ve Vampirler - Köy yaşamı ne güzeldir değil mi? Yeşillikler içinde, sessiz sakin, herkes birbirini tanır, birbirine destek olur... YANLIŞ! Köy yaşamında sükunet, roll...
    7 ay önce
  • Elveda Ayın Aydınlık Yüzü - Evet, blogumu taşıyorum. Altı yıldır yüzlerce anı, duygu ve düşüncemi aktardığım bloğum artık Önüm Arkam Kitap ismiyle yoluna devam edecek. Sadece isim ...
    7 ay önce
  • sen en güzel tutkuydun şimdi de en güzel vedasın - Ben bu bloga veda etmiştim biliyorum ama hikayesini hep burada anlattığım adamla sonumuzu anlatmadan gitmek istemedim.Okuyun bunu çünkü sanırım ilk defa...
    7 ay önce
  • Film: Eagle vs Shark - *-Eagle vs Shark-* *Dir: Taika Waititi* *-2007-* Eagle vs Shark, toplum tarafından dışlanmış, asosyal diyebileceğimiz iki karakterin birbirleriyle tanışmas...
    11 ay önce
  • BOWIE ŞARKILARIYLA EFSANELEŞEN FİLM SAHNELERİ - "We can be Heroes, just for one day" sözleriyle aklıma kazınan ve yapılmaya çalışılanın aksine ölümüyle değil, yaşadığı zaman yaptıklarıyla efsane olan ...
    1 yıl önce
  • ♥ ♥ ♥ - Bu günün şarkısı Şebnem'den "hoşçakal" olsun... Daha yaşanacak ve yazılacak çok şey var. Ama bundan sonrası kendime kadar... Bugüne kadar yaptığınız tüm güz...
    1 yıl önce
  • affet beni nolaaarr - kocaman sevgiler kucak dolusu öpücükler benim canım canım canım arkadaşlarım; öncelikle, ben samsunda kyk da kalıyorum ve bu yurt yeni yapıldı o yüzden int...
    1 yıl önce
  • ups & downs - *Ocağı ve şubatın ilk haftasını dışarıya -neredeyse- kapalı olarak geçirdim.* Bu durum yine çaktırmadan "kafa" oluşturmuş bende. Dışarıya çıkıncı fark ett...
    1 yıl önce
  • something in the way - taşınıyorum-uz. annemle. buraya iki aydan uzun süredir uğramadım ve şu an konuşabileceğim başka bir yer yok gibi. (*17 Ocak 2016 - 02:36*) cevap beklemiyo...
    1 yıl önce
  • Romantik Komedi - Bu aralar romantik komedi filmlerine taktım. Hepsine bayılıyorum! Bu filmleri izlemek insana mutluluk veriyor. Fazlasıyla eğlendiriyor. Ve farkettim ki izl...
    5 yıl önce

Kitapkurtları;

Farklı İklimlerden;